Porbandar – The HomeTown

5 દિવસ પોરબંદર માં.

રાજકોટ થી પોરબંદર આમ તો 3.30 કલાક જ દૂર છે, પણ career ની તલાશ માં 2006 માં પોરબંદર છોડયાં પછી ભાગ્યે જ મને પોરબંદર માં family સાથે સમય પસાર કરવાનો સમય મળતો હોય છે, એવું નથી કે હું કોઈ મોટો businessman થઈ ગયો છું એટલે સમય નથી મળતો, પણ હા અત્યારે સામાન્ય job કરતા હોય તેને પણ family માટે સમય કાઢવો મુશ્કેલ થઈ જાય છે.

Anyway , તે તો સંસાર નો નિયમ છે, કોઈ ને કોઈ કારણ થી બધા ને દૂર જવું પડતું હોય છે એક બીજાથી. પણ સારું છે કે આ તહેવારો આવે છે. તેમાં પણ સૌરાષ્ટ્ર ના તહેવાર એટલે બધા લોકો ને એક સાથે રજ્જા.

હું પણ દર વર્ષ ની જેમ મારા ગામ પોરબંદર આવ્યો તહેવાર કરવા. 5 દિવસ માં જાને આખી જિંદગી જીવી લીધી હોય અથવા જીવી લેવાની હોય તેવી લાગણી થાય.

પહેલો દિવસ બધા સાથે વાતો કરવાની, હસી મજાક કરવાની, સાથે જમવાની, અને આગળ ના દિવસો નું planning કરવાં માં નીકળી ગયો. સાંજે સ્કૂલ સમય ના મિત્રો જે પણ અલગ અલગ શહેર માંથી પોરબંદર આવ્યા હોય તેની સાથે ચોપાટી એ એજ જૂની જગ્યા પર બેસી ને પેલે થી અત્યાર સુધી ની બધી જ વાતો કરી, સાથે નાસ્તો કરી, એજ જૂની shop પર ઠંડી સોડા પીવાની મજ્જા કંઈક અલગ જ આવે છે દર વર્ષે.

બીજો દિવસ ફેમિલી સાથે પોરબંદર થી 1 કલાક દૂર આવેલું મંદિર ના દર્શન કરવા ગયા, ફુલ ફેમિલી સાથે જમવાનું લઈને, ત્યાં નદી કિનારે, મોટા મોટા ઝાળ ની નીચે જમવાનો આનંદ 5 stars hotels કરતા અલગ જ હોય છે. ત્યાંથી સાંજે આવીને સીધા મેળા માં. ઘણા જાણીતા ચહેરા ને cross કરતા કરતા, આજુ બાજુ માં રહેલા stalls, ride જોતા જોતા માંડ માંડ બહાર નીકળી ને ચોપાટી એ બેસવા નું અને પછી ઘરે.

ત્રીજા દિવસ એ પોરબંદર ની વર્ષોથી ચાલતી આવતી પ્રથા નો ભાગ બન્યો, કોટ ફરવા નીકળ્યા સવારે. જેમાં પોરબંદર ની હરીશ ટોકીઝ ચાર રસ્તા થી ચાલુ કરીને મોટી પોસ્ટ ઓફિસે થઈ બંદર બાજુ જઈને ખારવા વાળ સાથે જૂનું આખું ગામ ફરવાનું અને વચ્ચે આવતા બધા જ મંદિર માં દર્શન કરવાના અને ચોક ચોક એ અગરબત્તી અને દીવડા કરવાના, આ બધું જ જોયું, અને મને મારા ગામ માટે વધુ proud ફીલ થયું કે હજી પણ આ બધું જ માણસો તેટલા જ હરખ થિ કરે છે. અને lunch પછી સીધા નીકળ્યા માધવપુર. નાનપણ થી જ આ રસ્તો મને હંમેશા રોમાંચિત કરતો આવ્યો છે. એક બાજુ વાળીઓ અને એક બાજુ વિશાળ દરિયો. રસ્તા માં આવતા નાના નાના ગામો અને મંદિરો, અને એકદમ શાંત વાતાવરણ માંથી પસાર થઈને અમે માધવપુર દરિયા કિનારે પહોંચ્યા, નારિયેળ નું પાણી, થોડા ફોટો હા ઘણી બધી સેલ્ફી લઈને સામી સાંજે પોરબંદર ના મેળા માં. આજે તો એક ride માં પણ બેઠા.

ચોથો દિવસ મોડા સુધી સૂતો રહ્યો અને જમીને નીકળી ગયા કીલેશ્વર, રોડ થી પર્વત પર કાચા રસ્તા માં 11 km જવાનું, એકદમ સુમશાન જંગલ માં, પણ જ્યારે કીલેશ્વર ના મંદિર એ પહોંચીને ત્યાં ના ઝરણાં, લીલા છમ જંગલ અને તેમાં બેઠેલા મહાદેવ. ધક્કો વસુલ થઈ જાય.આજે મેળા માં રજ્જા રાખીને ઘરે જુલા પર બેસીને વાતો જ કરી.

છેલો દિવસ.

બસ છેલ્લા દિવસે તો પોરબંદર ની પ્રખ્યાત ક્રિષ્ના ની પાણીપુરી, પછી ભાજી કોન, ઠંડા ટામેટા, અને બદામ શેક, પીને વર્ષો ની ભૂખ મટાવી લીધી. મેળા થી થોડા દૂર palace પાસે દરિયા કિનારે ઉછળતા મોજા અને ડૂબતો સુરજ જોઈને થોડી ride નો આનંદ લઈને ઘરે પાછા. “ભારી મન લઈને”

પણ હજી નવરાત્રી આવે છે. અને પછી દિવાળી તો છે જ. તો આવતા જવાનું તો રેવાનું જ. “પોરબંદર”

Advertisements