Porbandar – The HomeTown

5 દિવસ પોરબંદર માં.

રાજકોટ થી પોરબંદર આમ તો 3.30 કલાક જ દૂર છે, પણ career ની તલાશ માં 2006 માં પોરબંદર છોડયાં પછી ભાગ્યે જ મને પોરબંદર માં family સાથે સમય પસાર કરવાનો સમય મળતો હોય છે, એવું નથી કે હું કોઈ મોટો businessman થઈ ગયો છું એટલે સમય નથી મળતો, પણ હા અત્યારે સામાન્ય job કરતા હોય તેને પણ family માટે સમય કાઢવો મુશ્કેલ થઈ જાય છે.

Anyway , તે તો સંસાર નો નિયમ છે, કોઈ ને કોઈ કારણ થી બધા ને દૂર જવું પડતું હોય છે એક બીજાથી. પણ સારું છે કે આ તહેવારો આવે છે. તેમાં પણ સૌરાષ્ટ્ર ના તહેવાર એટલે બધા લોકો ને એક સાથે રજ્જા.

હું પણ દર વર્ષ ની જેમ મારા ગામ પોરબંદર આવ્યો તહેવાર કરવા. 5 દિવસ માં જાને આખી જિંદગી જીવી લીધી હોય અથવા જીવી લેવાની હોય તેવી લાગણી થાય.

પહેલો દિવસ બધા સાથે વાતો કરવાની, હસી મજાક કરવાની, સાથે જમવાની, અને આગળ ના દિવસો નું planning કરવાં માં નીકળી ગયો. સાંજે સ્કૂલ સમય ના મિત્રો જે પણ અલગ અલગ શહેર માંથી પોરબંદર આવ્યા હોય તેની સાથે ચોપાટી એ એજ જૂની જગ્યા પર બેસી ને પેલે થી અત્યાર સુધી ની બધી જ વાતો કરી, સાથે નાસ્તો કરી, એજ જૂની shop પર ઠંડી સોડા પીવાની મજ્જા કંઈક અલગ જ આવે છે દર વર્ષે.

બીજો દિવસ ફેમિલી સાથે પોરબંદર થી 1 કલાક દૂર આવેલું મંદિર ના દર્શન કરવા ગયા, ફુલ ફેમિલી સાથે જમવાનું લઈને, ત્યાં નદી કિનારે, મોટા મોટા ઝાળ ની નીચે જમવાનો આનંદ 5 stars hotels કરતા અલગ જ હોય છે. ત્યાંથી સાંજે આવીને સીધા મેળા માં. ઘણા જાણીતા ચહેરા ને cross કરતા કરતા, આજુ બાજુ માં રહેલા stalls, ride જોતા જોતા માંડ માંડ બહાર નીકળી ને ચોપાટી એ બેસવા નું અને પછી ઘરે.

ત્રીજા દિવસ એ પોરબંદર ની વર્ષોથી ચાલતી આવતી પ્રથા નો ભાગ બન્યો, કોટ ફરવા નીકળ્યા સવારે. જેમાં પોરબંદર ની હરીશ ટોકીઝ ચાર રસ્તા થી ચાલુ કરીને મોટી પોસ્ટ ઓફિસે થઈ બંદર બાજુ જઈને ખારવા વાળ સાથે જૂનું આખું ગામ ફરવાનું અને વચ્ચે આવતા બધા જ મંદિર માં દર્શન કરવાના અને ચોક ચોક એ અગરબત્તી અને દીવડા કરવાના, આ બધું જ જોયું, અને મને મારા ગામ માટે વધુ proud ફીલ થયું કે હજી પણ આ બધું જ માણસો તેટલા જ હરખ થિ કરે છે. અને lunch પછી સીધા નીકળ્યા માધવપુર. નાનપણ થી જ આ રસ્તો મને હંમેશા રોમાંચિત કરતો આવ્યો છે. એક બાજુ વાળીઓ અને એક બાજુ વિશાળ દરિયો. રસ્તા માં આવતા નાના નાના ગામો અને મંદિરો, અને એકદમ શાંત વાતાવરણ માંથી પસાર થઈને અમે માધવપુર દરિયા કિનારે પહોંચ્યા, નારિયેળ નું પાણી, થોડા ફોટો હા ઘણી બધી સેલ્ફી લઈને સામી સાંજે પોરબંદર ના મેળા માં. આજે તો એક ride માં પણ બેઠા.

ચોથો દિવસ મોડા સુધી સૂતો રહ્યો અને જમીને નીકળી ગયા કીલેશ્વર, રોડ થી પર્વત પર કાચા રસ્તા માં 11 km જવાનું, એકદમ સુમશાન જંગલ માં, પણ જ્યારે કીલેશ્વર ના મંદિર એ પહોંચીને ત્યાં ના ઝરણાં, લીલા છમ જંગલ અને તેમાં બેઠેલા મહાદેવ. ધક્કો વસુલ થઈ જાય.આજે મેળા માં રજ્જા રાખીને ઘરે જુલા પર બેસીને વાતો જ કરી.

છેલો દિવસ.

બસ છેલ્લા દિવસે તો પોરબંદર ની પ્રખ્યાત ક્રિષ્ના ની પાણીપુરી, પછી ભાજી કોન, ઠંડા ટામેટા, અને બદામ શેક, પીને વર્ષો ની ભૂખ મટાવી લીધી. મેળા થી થોડા દૂર palace પાસે દરિયા કિનારે ઉછળતા મોજા અને ડૂબતો સુરજ જોઈને થોડી ride નો આનંદ લઈને ઘરે પાછા. “ભારી મન લઈને”

પણ હજી નવરાત્રી આવે છે. અને પછી દિવાળી તો છે જ. તો આવતા જવાનું તો રેવાનું જ. “પોરબંદર”

Advertisements

The Hometown

Hello Readers. ( if I have any )

I would like to share one small part of my book ” The Hometown”.

“Relax Neeta, we all wish to have certain things in our life, but we never get it. We have to learn to live with this hard truth of life,” Karan said and departed from Neeta’s hug.

“True, there will be always such wishes till our last. Sometime some gets fulfilled and sometime we get new wishes. Before my dad adopted me, I wished to get adopted and now I wish I could have a mother too,” Neeta said. “Do you know what the toughest part is for a kid in an orphanage? When a couple comes to adopt a kid, they first call every kid into the office to choose one from them. Our caretaker used to give us good clothes first. They got us ready with proper hair combing, powder on our face, mascara on our eyes, and used to tell us to behave better in front of the couple. They might like you and take you to their home. There you will have lots of good clothes, lots of chocolates to eat, and toys to play; you will go to a big school with a nice school bag. And we all would get ready in excitement to go into the office; we used to stand in one long queue facing those couples every day. With thought in mind that today may be I will get selected and they will take me with them to their home. But they select only one, and all the others have to go outside of the office again. We would come out of the office with the pain that we are not selected; all of a sudden the new frock, hair, powder starts to give pain to us like we never wanted to wear it again,” Neeta started crying on the terrace like a kid, but she continued.

“We used to feel like they came to buy us, but we were not good enough, so they did not buy us. One of us got lucky and went outside with them and all the others had to again go to that dusty ground inside the orphanage and start to play with the other kids to try to forget that couple who came to be our parents.”
“And the next day we would again be in front of a new couple.”

We all got mute on the terrace, it was pin drop silence. All of us were lost in some thoughts for at least a minute.

This is one of small part of my book, If you liked it please do read my whole book and review it. 

Thank you

 

Small Budget, Premium Weddings

Yes, Small Budget, Premium Weddings is lil’bit confuing name as Premium wedding is not possible with small budget, this is what we think at first.

But it is possible if you plan accordningly.

Sometimes simple design makes everything so rich, as you can see in Images i have attached here, the costing of such wedding decor is nothing but just Rs.20,000/- only.

Yes, you read it correctly, Such decor is avaible in India market at just 20,000/- with color options in fabric and artficial flowers.

All we need is to find such vendors who can understand our simple concept for premium looking wedding.

Good luck. Thank you

Yes, I still Remember

​Yes, I still remember.


She was going home by walk, I parked my ride on the road to get her way block.
With the help of a blade in my right hand, I got blood on my other hand,
It was paining like hell in the rain, but the tears were there for some other pain,
Tears from both eyes were playing a racing game, throat was not able to call her name,
Yes, I Still remember.
Like a man I tried, she ignored and again I cried,
She walked away and away. I was still standing there anyway,
Tears rolled down like a river, I shouted her name higher than ever,
Eyes were waiting for her turn and look, and waited till the road turn and she took,
My eye lost the sights, all went black and i fell on my back..!
Yes , i still remember 
It was so beautiful, It was so true. 
I wont lie, I want to do it again and Die.
– Ssandeep B Teraiya

Crying Girl

It was calm Sunday noon, I was read a novel ” I too had a love story”. Book is awesome by an Indian writer, I was feeling happy after reading few scene between Two main characters. I closed book, and left for some work.

I started me bike, it was peaceful on road, no traffic at all. I saw a girl some 19 year old, wearing jeans and T shirt, open hair, talking on phone and holding one plastic bag in her hand with some oranges in it. But what I noticed was She was crying loudly, and she was trying to convince someone on other side of phone call.i am sure it will be some love relationships issue. 

But I feel sad when I saw someone crying like this on road as such scene reminds me one of school friend’s break up.

He was also crying on phone and her girl friend was not giving damn about it.

We were at “chowpaty” at Porbandar, I knew his whole 3 years old love story, and I was happy for him that both love each other a lot. But letter I went to other city for my job, and he called me up that he is going through Break up, and he needs me, so went there to meet him. He told me everything that he saw his girlfriend with some other boy at Garden, and then he fought with his girlfriend, and told her that never call me again and all stuff. But after a just week he started to miss her again, and he started texting and calling her again but now she was not giving replay. 

I told him that if she is having affair with someone else. Leave her, she is not even worth for a single text. Just forget her, and don’t call her or text her. 

But he was like wanted to talk with her last time and wanted to ask why you did this? 

He called me from my phone, she picked up, and my friend started to crying like baby. Was saying on phone baby I love you so much, I miss you so much, please don’t leave me, I am sorry, I will never doubt on you. Please i will die without you and bla..bla..bla..

She hanged up the call, and my friend was still crying and hugged me. 

It was all long before, and now my that friend is happily married with some other girl.

I felt to call him to tease him.

I called him, and asked him do you remember that break up day ? Crying like baby ? And we both laughed. 

I hope this young girl who was crying on road talking with someone on phone will laugh soon with such funny memories of break up days. 

“Time is the only solution of all the problems” 

Thanks for reading, please like, share, subscribe.